Í fyrsta lagi er skólpmengun eitt helsta umhverfisvandamálið í kísilmanganblendiiðnaðinum. Við framleiðsluferlið myndast mikið magn af afrennsli, sem inniheldur mörg skaðleg efni, svo sem þungmálma, sýrur og basa. Ef þetta frárennslisvatn er beint út í umhverfið mun það valda alvarlegri mengun í vatnshlotum og ógna jafnvægi vistkerfisins.

Þess vegna er mikilvægt að bæta meðferðartæknina til að stjórna skólpmenguninni í kísilmanganblendiiðnaðinum. Ein algeng aðferð er að nota eðlisefnafræðilega meðhöndlunartækni, svo sem úrkomu, síun, jónaskipti o.s.frv., til að fjarlægja eða draga úr skaðlegum efnum í frárennsli. Að auki er hægt að nota líffræðilega tækni til að brjóta niður afrennsli, brjóta niður lífræn efni og draga úr mengun frárennslis út í umhverfið.

Í öðru lagi er losun úrgangslofttegunda einnig eitt af umhverfismengunarvandamálum í kísilmanganblendiiðnaðinum. Í framleiðsluferli kísilmanganblendiframleiðenda mun brennsla háhitaofna framleiða mikið magn af útblásturslofti, sem inniheldur brennisteinsdíoxíð, köfnunarefnisoxíð og aðrar skaðlegar lofttegundir. Þessar útblásturslofttegundir, ef þær berast beint út í andrúmsloftið, munu ekki aðeins leiða til skerðingar á loftgæðum, heldur einnig auka umhverfisvandamál eins og súrt regn.

Þess vegna þarf kísilmanganblendiiðnaðurinn að framkvæma útblástursmeðferð og endurbætur á tækni. Algeng aðferð við meðhöndlun á útblásturslofti er að nota brennisteinshreinsun og denitrification tækni til að fjarlægja eða draga úr skaðlegum efnum í útblástursloftinu. Auk þess má stuðla að notkun hreinnar orku í stað hefðbundins eldsneytis, svo sem notkun jarðgass og lífmassa, til að draga úr áhrifum útblásturs á umhverfið.

Förgun föstu úrgangs er einnig umhverfismál sem þarfnast athygli í kísilmanganblendiiðnaðinum. Við framleiðsluferlið myndast mikið magn af föstum úrgangi, svo sem slygi og ösku. Ef þessum föstu úrgangi er ekki fargað á réttan hátt mun hann taka upp mikið magn af landauðlindum og menga jarðveginn og grunnvatnið.

Þess vegna þarf kísilmanganblendiiðnaðurinn að gera ráðstafanir til að meðhöndla fastan úrgang. Algeng meðhöndlunaraðferð er að tileinka sér tækni til að nýta auðlindir í föstu úrgangi, svo sem dregur í múrsteina, ösku í sand o.s.frv., til að breyta úrgangi í endurnýtanlegar auðlindir. Auk þess má efla flokkun úrgangs og endurvinnslu til að draga úr áhrifum á umhverfið.





