Hertuaðferðin er að forsintra sum hráefni í klinker, mylja og sigta, blanda því síðan við hráefni í ákveðnu hlutfalli og fara síðan í gegnum mótun, þurrkun og brennslu. Tilgangurinn með því að forbrenna hráefnin er að brenna út raka, lífræn óhreinindi og lofttegundir af völdum niðurbrots súlfata, til að draga úr rýrnun afurðanna og tryggja nákvæmni ytri stærðar vörunnar. Einnig þarf að skima hráefnin eftir mulning og mölun, því eyðublöðin eru flokkuð úr dufti af mismunandi kornastærðum til að tryggja þéttustu pökkunina og fá þéttan líkama.
Til þess að einsleita íhluti og agnir ýmissa hráefna og klinkers verður að blanda þeim saman og bæta við bindiefnum til að auka bindistyrk eyðnanna. Til dæmis er bindiefni leir bætt við álsílíkateyðublöð, súlfítkvoðaúrgangsvökvi bætt við magnesíuefni, kalkmjólk bætt í kísilform o.s.frv. Hálfþurrt mótun (sem inniheldur um það bil 5% fer eftir rakainnihaldi eyðublaðsins) Hægt er að nota raka), plastmót (sem inniheldur u.þ.b. 15% raka) og sleipimót (sem inniheldur u.þ.b. 40% raka). Það er síðan þurrkað og brennt.
Bræðslu- og steypuaðferðin felur í sér að hráefnin eru blanduð og fínmöluð, brædd við háan hita, steypt beint og síðan kælt, kristallað og glæðað í fullunnar vörur. Svo sem eins og bræddir steyptir mullít múrsteinar, korund múrsteinar og bræddir magnesíum múrsteinar osfrv. Grænir líkamar þeirra eru þéttir, hafa mikinn vélrænan styrk, háhita burðarstyrk og góða gjallþol og notkunarsvið þeirra stækkar stöðugt.
Bræðslublástursaðferðin er aðferð þar sem innihaldsefnin eru brædd og síðan blásin með háþrýstilofti eða ofhitaðri gufu til að dreifa þeim í trefjar eða holar kúlur. Vörurnar eru aðallega notaðar sem létt eldföst og hitaeinangrandi efni. Að auki er einnig hægt að gera það í duftkennd eða kornótt formlaus eldföst efni, sem eru sementuð með bindiefnum eins og tjöru, malbiki, sementi, fosfati, súlfat eða klóríðsöltum til tímabundinnar notkunar og hægt er að nota beint án þess að myndast og herða.
